Profil de BanKbankgokcityPhotosBlogListes Outils Aide

BanK Pussayayanan

Lieu
Aucun album photo n'a été ajouté.
26 avril

โลกของความสุข ตอนที่ 2 "รัก...ให้เป็น"

ความตั้งใจแรกคือจะเขียนเดือนละเรื่อง แต่นี่ก็เกินมาสองเดือนกว่า มันช่างเป็นความตั้งใจที่ยากเหลือเกิน แต่ยังไงก็ขอแก้ตัวโดยว่า "มันไม่มีอะไรจะเขียนอะคับ" - -" แต่ช่วงที่ผ่านมาคงเป็นเพราะอากาศร้อนมาก เลยไม่ค่อยได้ยินว่าใครจะแฮปปี้กับความรักเท่าไหร่นัก หลายคู่มีปัญหา หลายคู่ก็กำลังจะมีปัญหา สังเกตุได้จากMSNและBlogหลายๆคนจะพูดถึงเรื่องความรักในทางลบซะหมด ก็เลยอยากจะพูดถึงบ้างแต่พูดในทางที่เรามองความรักแบบกลางๆเพื่อไว้ปลอบใจตัวเอง รวมถึงผู้ที่เสียเวลาเข้ามาอ่านเผื่อมีใครที่จะคิดเห็นตรงกัน
26 เมษายน 2550
สารจากผู้เขียน
 
***คำเตือน ข้อความต่อไปนี้เกิดขึ้นจากเรื่องแต่ง ไม่ได้มีเจตนาเกี่ยวข้องถึงใคร***
 
 
"ตอนนี้เราอยากอยู่คนเดียว"
                                      เธอพูดขึ้นมา
"ทำไมหล่ะ"
                                      เขางงไปซักพัก
"รู้สึกไหมว่าความรักของเรามันจืดฉืด"
                                      เธอพูดโต้ความสงสัยที่เขามีอยู่
"เราไม่รู้สึกนะ"
                                      เขางงกับคำพูดเหล่านี้ แล้วพูดต่อ
"เธอกลับมาคบเราแต่เธอยังลืมคนนั้นไม่ได้ใช่ไหม"
                                      เธอเงียบไป
"ก็นิดนึง"
                                      เขาเงียบไป
        
"โกรธ" หรือ "เสียใจ" ในความรัก ควรจะต้องมีสิ่งไหน
ดูเหมือนสองสิ่งนี้จะไม่แตกต่างอะไรกันเลย
มันก็เหมือนกับ "หลง" หรือ "รัก" มันก็แทบไม่ต่างอะไรเหมือนกัน 
ซึ่งจริงๆแล้วมันก็มีเกณฑ์วัดอยู่ว่า 
รู้สึกโกรธหรือเปล่าที่เจอเหตการณ์อย่างนี้
ถ้าเป็นเช่นนั้น "ความรัก" ของคุณจะกลายจะสภาพเป็น"ความหลง"
เพราะ "ความรัก" ควรจะมีความรู้สึกดีๆให้กันตลอดเวลา
แต่เมื่อไหร่ที่ถึงขั้น"แค้นเคือง" แล้วเอาเหตุผลของ"ความรัก"
นั่นโกหกเต็มประดา
ซึ่งคำว่า"เสียใจ"ที่มีในความรัก
นั่นแปลว่า เราจะกลับมาพิจารณาตัวเราเองเพื่อปรับปรุงแก้ไขเพื่อสิ่งที่ดีขึ้น
ก่อนที่จะร้องไห้ให้กับ"รัก" หรือ "หลง" 
เฝ้าถามตัวเองก่อนว่า กำลัง "เสียใจ" หรือ "โกรธ"
ผู้ที่จะให้คำตอบที่ดีไม่ใช่ใครนอกจากตัวเอง
 
***ขอบคุณที่เป็นห่วงครับ***
 
ชอบเรื่อง one fine spring day มากๆเลยวะ
 
 
 
 
 
 
 
 
31 janvier

โลกของความสุข ตอนที่ 1 "รัก...ที่จะทำ"

   ว่าแล้วก็เคลียร์สเปซของตัวเองซะ ขึ้นปีใหม่ ลองเริ่มทำอะไรใหม่ๆดู อยู่ดีๆก็นึกะไรไม่รู้ อยากจะเขียนเรื่องราวที่ตัวเองรู้สึก ที่ได้ฟังมา ที่ได้ดูมา มาลองเขียนให้มันน่าอ่านดู เพราะทุกวันนี้ชอบจะอ่านหนังสือที่ใช้ถ้อยคำสวยๆ ดูหนังที่มีคำพูดคมๆ มันช่างประหลาดใจทุกครั้งที่ได้อ่านได้ดู "มันคิดได้ยังไงวะ" ประโยคนี้จะดังขึ้นมาในใจทันที ด้วยเหตุนี้ในเมื่อรับแล้วก็อยากลองปล่อยออกในคำพูดตัวเองบ้าง ดูจะพยายามหน่อยนะ แต่ก็จะลอง เพราะถ้าจะไปเขียนในสมุดก็คงจะไม่มีใครอ่าน แล้วสมุดนั้นอาจจะหายเข้าสักวัน(เพราะตัวเองชอบทำของหาย) แล้วสักวันอารมณ์ที่อยากจะเขียนคงหายเข้าสักวัน(คิดว่านะ)
                                                     
                                                                                                                                       
สารจากผู้เขียน
  31 มกราคม 2550
 
ตอนที่ 1 รัก...ที่จะทำ
 
"รู้หรือป่าวว่า เบสหน่ะ จะโทรหาใครก็จะยิงไป หรือถ้าเบสไม่มีแม้แต่จะยิงไป
มันก็จะหยอดเหรียญแล้วยิงไป แล้วทุกคนก็จะรู้ว่าเบสหน่ะยิงมา แล้วก็จะโทรกลับ
แต่เชื่อไหมหล่ะว่า มันนี่แหละที่ได้ดูหนังในโรงทุกเรื่อง"
 
เป็นคำบอกเล่าที่เราฟังแล้วอมยิ้ม "อืม...เก๋หวะ"
เขาดูมีความสุขกับสิ่งที่เขากำลังทำอยู่
ย้อนถามตัวเองดูบ้างสิ เรามีความรู้สึกอย่างนั้นบ้างหรือเปล่า
"ไม่มี"
คำตอบนี้ไม่ต้องคิดนาน
แรงขับในชีวิตที่ควรจะมีคือ ความรัก
ความรัก? มันเป็นเรื่องของคนสองคนอย่างเราเคยได้ยินมาหรือเปล่า
"เปล่า"
เป็นเรื่องของสิ่งสองสิ่งต่างหากหล่ะ
เพราะ ความรักย่อมทำให้เกิดความสุข
ความรัก เป็นเชื้อเพลิงชั้นเยี่ยมที่จะทำให้ตัวเอง คนรอบข้าง หรือแม้กระทั่ง สังคม ยอมรับ
พลังงานที่จะได้ออกมา ก็จะอยู่ในรูปแบบ ความสุข
อย่างน้อยในสิ่งที่เรากำลังลงมือทำอยู่เราจะควรจะรักมันซะ
จึงจะทำให้สิ่งที่เราทำอยู่มันเป็นความสุข
 
รัก...ที่จะทำ หรือยัง?
 
ปล.ขณะนี้เบสและเบน(เพื่อนรักของเขา)เป็นที่ยอมรับของคนในวงการหนังสั้น ด้วยความที่เขารักหนังและรัก...ที่จะทำหนังขึ้นมา
ปล.2 เบสไม่รู้จักผมหรอกนะแต่พอจะรู้จักเบน
ปล.3 ในฐานะที่ผมเป็นนักเรียนหนัง ผมจะรักหนัง อย่างที่เขาเป็น
 
 วิกรม ปุษยายนันท์
วันสุดท้ายของเดือน เดือนแรกของปี2550